SARA [space]

เฮ้ย แก เป็นไร ง่วงหรอ ไปล้างหน้าดิ

หลังจากงานเคลียร์ เวลาว่างดูเหมือนจะเป็นยาแก้ปวด ลดไข้ กินแล้วต้องไปนอนพักผ่อนนะลูก จะได้หายไวไว

 

x#$%&^*)#@!( bra bra

แม_งยิ่งกว่ายานอนหลับ ไม่ถึงครึ่งชม. ถึงขั้นฝัน เวลาอยู่ในห้องสัมมนานานๆ หรือเริ่มฟังไม่รู้เรื่อง เหมือนโดนแท๊กซี่โปะยาสลบไม่ปาน โรคง่วงรุมเร้าอย่างหนัก

แรกๆ เริ่มด้วยมือจิก หยิกขา ตบกะโหลก สาระพัด จะกลายเป็นซาดิสมั้ยเนี่ย โอยกลุ้มมม

 

โรคนี้มันเรื้อรังเหมือนไปเลิกยาวัดโพธิ์แล้วกลับมาสู่วงอโครจรใหม่ เลยจำต้องหางานที่มันต้องใช้สมองจิกโน่น คิดนี่ ตลอดเวลา ให้บ้าตายกันไปข้าง

 

หลังจากทำงานที่ใหม่ แรกๆ ก็ยังแย่อยู่ เพราะอยู่ช่วงเรียนรู้ ไปประชุม หลับสัปหงกมันกลางประชุม ปล่อยให้ทีมโดนประนามว่าใช้งานน้องหนักซะอย่างนั้น

หลังๆ เริ่มไปดื่มน้ำปัสสาวะบ่อยเข้า เลยรอดมาได้ '= =  สามเดือนแรกผ่านไป

 

เข้าเดือนสี่เริ่มได้บินเดี่ยว จนถึงบัดนี้ ที่ไม่ได้มาอัพบล๊อกเลย เพราะแม_'ง โคตรยุ่ง บางวันประชุมนรก มันนัดกันมาได้ 7 ประชุม เข้าเต็มที่ได้ 5 ไม่งั้นคงชักตายคาห้อง เพราะไม่ได้ดื่มน้ำปัสสาวะแหงๆ 555

 

นี่แหละงานที่ชอบแล้ว แม้ต้องแลกกับความโทรมและ คำถากถาง เยาะเย้ย สารพัน

- ในรูปดูเด็กเนอะ

- อ้าวรุ่นเดียวกันหรอ เค้าดูเด็กว่าตั้งเยอะ

- เอ พี่ไปคลอดกลับมา รู้สึกดูเราสูงวัยไปนะ

 

_/\_ โถ่หว้ายล่ะพี่ พยายามแล้วจริงๆ ให้ดิ้นตาย ที่เห็นแอ๊บแบ๊วมาขนาดนี้ ก็พยายามอยู่ แต่มันได้แค่เนี๊ยะ เอาไงวะเพ่ ต่อยกันเลยม้าย

(อันหลังไม่ได้พูด แค่คิด)

 

แค่ขังสาร มันไม่จีรัง

 

 

วันเสาร์ที่ผ่านมาเปิดเจอข้อมูลใน Manager

 

เห็นน่าสนใจดี วันต่อมาเลยไปเรียน เป็นงานทำเทียนขนม

สนุกดี เรียน 5-6 ชม.ก็ทำเป็นแล้ว คนสอนเป็นกันเองมากๆ

ได้ขนมกลับมาบ้านเพียบไปหมด ดูไปยิ้มไปก็หิวไปด้วย เหมือนจริงๆ

ด้วยความภูมิใจสุดๆ วันก่อนเลยเอาไปอวดที่ออฟฟิต
เพื่อนบอก "เห็นฝอยทองแล้ว ทนไม่ได้ ต้องรีบไปซื้อมากินเลย"

วันนี้เลยเอามาอวดให้ดูกัน

 

ขนมที่ได้กลับบ้าน

- ทองหยิบ ทองหยอด ฝอยทอง

- กาแฟโบราณ + ปาท่องโก๋

- บัวลอยไข่หวาน

- รวมมิตร

 

อากาศร้อนๆ ตอนเที่ยงนี่น่าเบื่อชะมัด มันทำให้ต้องลุกจากที่นอน ทั้งที่ยังอยากฝันอยู่

อ่าว! เฮ้ย จาบ่ายแล้วนี่หว่า ตายห_ ใครทำไรกับนาฬิกาปลุกฟะ

โอย ตาย ตาย ตั้งใจว่าตั้งเวลาปลุกไว้ 9.00 น. แล้วก็จะกด Snooze ไปเรื่อยๆ จนถึง 10 โมง (คงจะตื่น)

ไหงเป็นบ่ายงี้ล่าววววว

 

งานเยอะว้อยย อยากพักแล้ว เมื่อยก้นชะมัด

... ตามด้วยคำโอดครวน อีกสารพัน

 

เออ แล้วใครทำไรกับนากาตูหว่า .|.

เอาเวลาคืนมา HO HO

 

ปล.

มดดำ: หญิงเอาชุดน้องมาใส่รึเปล่า

  : Why?

มดดำ: ดูมันเล็กมากเลย เหมือนชุดเด็ก นึกว่าเอาชุดน้องมาใส่

  : ก็อ้วนขึ้น 3 โลหนิ - -'

 

Every body : HAAAAAA!!

 

ห้าหกเดือนที่แล้ว... อยากผอม

เนื่องจาก นน. เพิ่มมา 2 โล โดยไม่ได้คาดฝัน

 

เลยกะว่าจะลดลงซะหน่อย ทำไปทำมา ไม่รู้อีท่าไหน

ตอนนี้ผอมไป ...อยากอ้วนอีก - -' คนเรา

 

กิน กิน กิน

ตอนเย็นกินข้าวเกาเหลาเนื้อเปื่อย ตามด้วยขนมเค้ก และเต้าฮวยก่อนนอน

ยังไม่อ้วนซะที ..หงุดหงิด งุงิๆ

 

ตอนแรกว่าจะกินยาสตรีเบนโลละ เห็นว่าแหม่มกินแล้วอ้วน

ตอนหลังมารู้ความจริงเลยไม่เอาดีกว่า

 

#001

 : ถ้าจะดูว่าเหมือนกระเทยก็เหมือนนะ เพราะหน้าตอบไง

 : กรำ คอยดูจะต้องอ้วนให้ได้ หน้าจะได้ไม่ตอบ  ..เชอะ!

 

#002

 : อย่างนี้นี่น้า ดูยังไงก็กระเทยชัดๆ

 : เอ๊าะ ก็คนอื่นเค้าไม่เห็นมองอย่างนั้นเลย

 : ก็คนนั้นเค้าชอบกระเทยนี่

 : (-_-' )

 

ถ้าอ้วนซักนิด แก้มจาได้ป่องๆ หวังว่าจาลดคำครหานี้ไปได้บ้าง

แค่บ้าง ก็ยังดีอะ

T T เส้านะเนี่ย

 

เมื่อก่อนมีเพื่อนคนนึง รู้สึกว่าเราเข้ากันไม่ค่อยได้

เสียดายเวลาดีๆที่เคยมีร่วมกัน ถึงแม้จะน้อยไปนิด

แต่ก็ยังทำให้รู้สึกว่าเป็นเพื่อนที่เราแคร์ที่สุดคนนึง แปลกดี

 

มีเพื่อนอีกคนนึง ไม่สนิทกันเท่าไหร่ รู้จักกันห่างๆ

พอรู้สึกตัวว่าโดนแทงข้างหลัง เลยไม่แน่ใจว่ายังคิดว่าเป็นเพื่อนกันอยู่รึป่าว

รู้สึกอยากให้เค้าหายไปเลย ไม่อยากมีเรื่องให้นึกถึงอีกแล้ว

ก็ได้แต่คิดไม่ดี แย่จัง ทำไมเป็นคนแบบนี้ว้า

 

มีเพื่อนอีกคนนึง สนิทกันกลางๆ มีคนพูดโน่นพูดนี่ให้ฟังเยอะแยะ

แต่ก็เรื่องของเค้าอะนะ ไม่อยากยุ่ง

กลับเป็นเพื่อนคนที่ปลอบใจเราตอนที่ไม่มีใคร

คนที่ประทับใจว่ายังอยู่ใกล้ๆ ในเวลาที่แย่ที่สุด

 

มีเพื่อนคนนึง ทำงานร่วมกันมาตั้งแต่สมัยเรียนแล้ว

เพิ่งทะเลาะกันครั้งแรก เมื่อเดือนสองเดือนที่ผ่านมา งงเลย .. เพิ่งนึกได้ว่าไม่เคยทะเลาะกันเลยนี่นา

มีเรื่องอะไรส่วนใหญ่ จะไปเล่าให้ฟังตลอด

ไม่น่าเชื่อเลยว่า จะเป็นคนที่ช่วยแก้ปัญหาความทุกข์ใจได้เสมอ

.. ฟังแล้วก็คิดอะไรๆ ได้หลายเรื่อง

 

มีพี่คนนึง เป็นปีที่เจ็ดแล้วที่ให้ความคิดดีๆ หลายอย่าง มากมาย

รู้สึกมีที่พึ่ง จะคุยกันเยอะหน่อยก็ตอนที่มีแต่ปัญหา

รู้สึกขอบคุณที่มีกำลังใจให้เสมอเลย

และเป็นอีกคนที่ให้คำปรึกษาที่ดี ไม่น่าเชื่อว่าทำให้เราหายจากความวุ่นวายใจได้เสมอ

..

 

มีคนคนนึง น้อยครั้งที่จะเป็นที่ปรึกษาที่ดี

น้อยครั้งที่ไม่ทำให้เส้าใจ แต่ก็บ่อยครั้งที่ทำให้ดีใจ

น้อยครั้งที่ทำตัวน่ารำคาญ แต่ก็บ่อยครั้งที่ทำให้เค้ารำคาญ

แต่ก็เข้าใจกันหลายๆ อย่าง บ้าพลังพอกัน

 

แล้วคุณมีใครในใจบ้างรึเปล่า

 

สิ้นเดือนที่ผ่านมา กลับบ้านไปพักผ่อน ก่อนเริ่มงานใหม่

แต่ยังมีงานอยู่นิดหน่อย กะว่า ทำที่บ้านก้ได้นี่นา เลยตัดสินใจกลับ

 

วันแรก...

พักผ่อนหน่อย เอาของไปฝากแม่ ญาติๆ ไปกินข้าวกัน

 

วันที่สอง

ลองเปิดเครื่องทำงานซะหน่อย อ่าว เครื่องมีปัญหาเล็กน้อย แต่ก็ยังใช้ได้

อ่าว ไม่มีชม. เน็ตใช้ไม่ได้อีก - -

กว่าจะได้ใช้จิงๆก็ สี่ทุ่มกว่าๆ

ออนไลน์ปุ๊บ chat กระจายเลย  ...ยังไม่ได้ทำอะไร

 

วันที่สาม

ดู full house ซ้าหน่อย เห็นเห่อกันจัง

พอค่ำเปิดเครื่อง

ตื๊ด ตื๊ด    ตื๊ดด

- - อะไรกันนี่ มายก๊อด

ลองลบ และปัดฝุ่นอยู่พักนึง ก่อนสรุปว่า มันเสียแล้วจิงๆ T T

 

วันที่สี่

เอางานไปทำ ที่ออฟฟิตรุ่นพี่

นั่งลงโปรแกรมจนถึงบ่าย กว่าจะได้เริ่ม

ทำไปได้สักพัก เดินออกไปกินข้าว เดินถัดไปห้าหกหลัง

กลับมาอีกที... ปรากฎว่าออฟฟิตปิดแล้ว - -

กรำจิงๆ งานก็ยังไม่เสร็จ ไม่ได้ก๊อบไว้ที ของก็ยังอยู่ เส้าอะไรอย่างนี้

กลับไปดู full house ก็ได้วะ

 

วันที่ห้า

ดู full house

ตอนบ่ายก็ไปสงขลา แล้วกินข้าวริมทะเล

ตอนค่ำเจอร้านเน็ต เล่นเน็ตซะหน่อย

.. เฮ่อ ทำงานไม่ได้อีก ไม่มี source เลย T T

 

วันที่หก

ไปซื้อของ ไปธนาคาร ไปเอาของพี่ออฟฟิต (แสบจิงๆ)

จัดกระเป๋า

พาแม่ไปกินข้าว :)

 

สรุปว่าได้ไปพักผ่อนจิงๆ ... งานแทบไม่ได้ทำเลย

เย้!!

ในที่สุดก็ได้งานใหม่ซะที ตัดสินใจอยู่นาน ไม่รู้ผ่านมาได้ไง

เพราะข้อสอบยากโคตร ไปอยู่สามรอบในที่สุดก็ผ่านมาได้

เริ่มทำวันที่ 1 เดือนหน้านี้แล้ว

เลยได้โอกาสไปจองตั๋วกลับบ้านอาทิตย์หน้าซะเลย

 

อยากเริ่มงานเร็วๆ จังเลย

ขี้เกียจอยู่ว่างๆ ฟุ้งซ่าน ><

 

เด๋วนี้หัดนั่งสมาธิ (มีคนชวนนั่ง)

ยากเหมือนกัน สมาธิไม่ค่อยจะมี ฟุ้งซ่ายไปเรื่อย

 

 ช่วงนี้นอนเป็นคุณนายเลยชั้น...

 

วันก่อนไปเดินเล่น JJ เหนื่อยจับใจ

ก็อยู่ๆ จะไป ฮ่องกงตั้ง 40 วันอะ

ไม่ถาม ไม่ห่วง กันเลยซักนิดนี่นะ

เห็นแต่ ดีจัย ดีจัย แล้วก็ดีจัย ไม่ห่วงกันเลยว่าจะอยู่ยังไงเนี่ย ไม่มี๊

แล้วจะไม่ให้น้อยใจได้ไงล่ะ

มีแต่ห้องสี่เหลี่ยมๆ ก็แค่นั้นแหละ

แล้วชั้นก็เหงานะสิ ทำไงได้เล่า

 

 : ก็มีอะ แต่ว่าเรียกแล้วเค้าไม่ได้ยิน

 : เวง โชคดีนะที่มี PCT เด๋วไปช่วยเด๋วนี้แหละ

 

#2 ตึก

 : เอ่อ ตอนนี้ยังออกมาไม่ได้ มีปัญหานิดนึง

 : อ่าว งานยังไม่เสร็จอีกหรอ จะอยู่ทำถึงเช้าเลยมั้ย

 : ป่าว คือ ออกไม่ได้ ประตูชั้นมันล็อค

 : กรำ เอาอีกแล้ว ก็ควรอยู่หรอกนี่มันเลยเที่ยงคืนแล้วนี่ แล้วจะให้ไปช่วยมั้ยนี่